الفراریه!

لشیخ المچل، اشعر الشعرای یخته دل

آمد آن ویروس، بی شال و کلاه     

الفرار..!

سهم ما از حمله‌اش، افسوس و آه

الفرار..!  

بعد از این عمرکِ  قسطی و چکی

ای زکی!

رفته بر باد از سر هر کوره راه

الفرار..!

آه ای ویروس بدذات و خبیث

ای خبیث

دیده‌ای ما را زبون و بی‌پناه

آه و آه..!

گر بمانی در مصاف ما، چو کاه

آه و آه..!

می‌پریم تا اوج گردون، تا به ماه

الفرار..!

الفرار و الفرار و الفرار..!

الفرار..!

در بریم پنهان شویم در عمق چاه

الفرار..!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *